Hoever gaat een gezin om het gelukkige leven dat zij leiden vast te houden?
Uit ‘Het Diner’: ‘Het geluk heeft aan zichzelf genoeg, het heeft geen getuigen nodig. “Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze”, luidt de eerste zin van Tolstojs Anna Karenina. Ik zou daar hooguit nog aan toe willen voegen dat de ongelukkige gezinnen het nooit alleen af kunnen. Hoe meer getuigen hoe beter.’
In eerste instantie lijkt het een normale avond. Paul en zijn vrouw Claire gaan uit eten met zijn broer Serge en zijn schoonzus Barbara. De broers leiden allebei een heel ander leven. Paul lijkt in alles een normale man die kan genieten van de kleine dingen in het leven. Hij vormt samen met Claire en hun zoon Michel een gelukkig gezin. Serge staat op het punt om verkozen te worden tot minister president van Nederland en doet zich graag voor als een man die altijd gewoon is gebleven. Ondertussen geniet hij zichtbaar van zijn leven als bekende Nederlander, eet in de duurste restaurants en vraagt zich bij iedere handeling af wat voor effect het zal hebben op de verkiezingen. Zijn vrouw en twee kinderen komen op de tweede plaats.
Wat Paul en Claire al hebben gedaan om dit gelukkige gezin vast te kunnen houden wordt gaandeweg het verhaal duidelijk. Zij leven in hun eigen wereldje. Ernstige ziektes worden doodgezwegen of geheim gehouden. Hetzelfde geldt voor belangrijke zaken die negatieve gevolgen kunnen hebben. Tijdens het diner gaan zij opnieuw de uitdaging aan een obstakel te overwinnen om het geluk te bewaren.
Michel en zijn neefje Rick hebben iets op de kerfstok wat hun leven voorgoed kan veranderen. Serge wil, met de verkiezingen in het achterhoofd, hun geheim bekend maken. Ook al zet hij daarmee de puberjaren van Michel en Rick op het spel. Paul en Claire hebben er alles voor over om het geheim te bewaren en verder te gaan met hun leven.
Wauw, wat een geweldig boek! Alles speelt zich af op één avond. Middels flashbacks wordt duidelijk hoe beide gezinnen leven en wat Michel en Rick hebben uitgevreten. Zodra ik aan dit boek begon heeft het me niet meer los gelaten. Ik wilde alleen maar verder lezen. De ontknoping is niet geheel onverwacht maar daardoor niet minder mooi. Het is een verhaal wat me nog tijden bij zal blijven en genoeg stof tot nadenken geeft.
Anthos, 2009
Waardering: *****
ISBN 978 904 141 3680
Deze recensie is mede mogelijk gemaakt door Bruna.nl.
Gerelateerde artikelen:
