Recensie: Jonas Jonasson – De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween is een hilarisch portret van Allan Karlsson die niet alleen op zijn 100e verjaardag uit het raam van het bejaardentehuis klimt en verdwijnt maar ook de afgelopen 100 jaar een flinke vinger in de pap heeft gehad in onze wereldgeschiedenis.

Allan besluit de middag van zijn verjaardag dat hij geen zin heeft in een feestje. Zonder verder na te denken klimt hij uit het raam van zijn kamer en gaat op weg… naar het busstation blijkt al snel. Zo snel mogelijk vertrekken is zijn enige wens. Wanneer een jongeman hem vraagt op zijn koffer te passen terwijl hij naar het toilet gaat arriveert er een bus en Allan besluit dan maar met koffer en al te vertrekken. Hij vraagt de chauffeur hoever hij kan reizen voor de 50 kronen die hij in zijn hand houdt en weg is Allan.

Het avontuur
De halte waar hij na een reis van 48 kronen uitstapt blijkt redelijk in the middle of nowhere. Gelukkig vindt Allan na een wandeling door het bos een vervallen stationnetje dat bewoond wordt door Julius. Samen met hem neemt hij een kijkje in de koffer die 50 miljoen criminele kronen blijkt te bevatten. De man die Allan vroeg op de koffer te passen arriveert niet veel later op het station. De beide ouwe heren weten de man te overmeesteren en sluiten hem op in de diepvries. Het avontuur waarbij Allan en Julius nog meer bijzondere vrienden maken terwijl ze op de voet worden gevolgd door de criminele bende Never Again is begonnen!

Vroeger
Ondertussen lees je ook wat Allan de afgelopen 100 jaar heeft uitgespookt. Zijn verleden blijkt al even fantastisch als het avontuur wat ze op dit moment beleven. Vanaf zijn negende wordt hij alleen door zijn moeder opgevoed omdat zijn vader is vertrokken naar Rusland om de tsaar ten val te brengen. Wanneer Allan 15 jaar is overlijdt zijn moeder en staat hij er alleen voor. De levensfilosofie van zijn moeder houdt hij in ere: Het is zoals het is en het wordt zoals het wordt. Voor zijn 15e heeft Allan al alles geleerd over explosieven en hij begint dan ook met de bescheiden erfenis zijn eigen dynamiet bedrijf. Dit brengt hem uiteindelijk, iedere keer weer op geheel toevallige wijze, in contact met verschillende wereldleiders en belangrijke figuren uit de geschiedenis.

Het Beste Boek van 2011
Wil je het beste boek van 2011 niet missen? Dan zou ik in ieder geval De 100 jarige man gaan lezen! Het zou mij niet verrassen wanneer dit absurd humoristische verhaal in december op nummer 1 (of anders hoog in de top 10) van Beste Boeken zal staan. In ieder geval voor nu: Vijf sterren en een pluim!

Signatuur, 2011
Waardering: *****
ISBN 978 905 672 3743

Nog niet helemaal overtuigd? Lees hier een fragment uit het boek.

Word lid van de Boeken.blogo.nl nieuwsbrief
nieuwsbrief
Like onze Boeken.blogo.nl pagina op facebook:
Reageer via Facebook Reageer

5 reacties

  1. Ligt nou al een paar dagen klaar om te lezen… Nu toch maar eens beginnen :)

  2. “De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween” is een geweldig boek. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen. Een honderdjarige als hoofdpersoon, onwaarschijnlijke avonturen en de de belangrijkste politieke gebeurtenissen uit de 20ste eeuw in één verhaal, hoe heeft Jonas Jonasson het verzonnen? Ik kijk nu al vol verwachting uit naar zijn volgende boek.

  3. Ik ben het boek nu aan het lezen en ik vind het helemaal geweldig! De nuchtere Allan is helemaal mijn held met al die avonturen die hij meemaakt(e). Zo vaak moet ik even iemand vertellen over de avonturen en de grappige situaties die hij meemaakt.
    Ik heb gelezen dat het boek verfilmd wordt, ik kijk er echt naar uit!!
    Als je nog niet helemaal overtuigd bent, LEZEN, het is echt de moeite waard!!

  4. De eerste hoofdstukken vond ik wel interessant. Ook was ik gecharmeerd over hoe hoofdpersoon in het leven staat, nl. vooral onbezorgd.

    Van de twee verhaallijnen vond ik het verleden het leukst.

    Naarmate het verhaal vorderde begon ik me te ergeren aan de richtingloosheid van het verhaal. Criminelen worden zomaar ineens grote vrienden, dat gesleep met die olifant. Op het eind snapte ik de noodzaak en logica van bepaalde gebeurtenissen niet meer zo.

    Ik vind boeken eigenlijk pas mooi als je na het laatste hoofdstuk terugkijkt en concludeert dat het verhaal ‘rond’ is. Dat miste ik nu. Ik vond het boek teveel los zand

  5. Ik heb het boek ook gelezen en ik kan nou echt niet zeggen dat dit een geweldig boek is. Teveel fanta, en inderdaad, dat gedoe met die olifant wat Edo hierboven schrijft, kon ik ook echt niets mee. Had er zeer zeker iets anders van verwacht.
    Vind het opvallend dat dit boek nog steeds tot de top behoord.

Laat een reactie achter