Een ietwat depressieve schrijver besluit vrijwillig één van zijn gezonde nieren af te staan aan een onbekende. Hij doorloopt de hele bureaucratische molen en voert tientallen gesprekken, maar het ware antwoord op de vraag: Waarom? deelt hij alleen met zijn vriend.

Het bijzondere van Samaritaan is dat het geheel uit dialogen bestaat. Drieëndertig welteverstaan, verdeeld over drie delen. Het is een autobiografische roman waarin de schrijver met sarcasme doorspekte gesprekken voert met de coördinator, de professor, zijn geliefde, zijn vader, zijn moeder, zijn, broer, zijn vriend en niet te vergeten… zijn nier. Aan de ene kant een geweldig onwerkelijk verhaal (door de gesprekken met zijn eigen nier én zichzelf), aan de andere kant een verhaal vol emotie (wanneer zijn vader overlijdt aan kanker).

De schrijver wordt eerst volledig onderzocht want alleen 100% gezonde mensen kunnen een nier doneren. Deze onderzoeken nemen maanden in beslag en in de tussentijd maakt de schrijver nogal wat mee. Zijn vader sterft, zijn relatie loopt op de klippen en hij voert gesprekken met de nier die hij binnenkort zal missen. Ook gaat hij op zoek naar zijn motieven, die na de operatie toch anders uit lijken te vallen dan in eerste instantie gedacht.

Een boek dat in maart verschijnt, in april een tweede druk krijgt en in mei de filmrechten verkoopt, wat is dat voor verhaal? Ik heb Samaritaan in één ruk uitgelezen en kan je vertellen: Het is in ieder geval iets bijzonders. Met zijn boek wil Dautzenberg het belang van donorschap opnieuw op de kaart zetten, maar wel geheel op eigen, geniale, wijze.

Contact, 2011
Waardering: *****
ISBN 978 902 543 6049